GameHostingNotatki operatora
Własny modpack Minecraft: jak go zrobić i postawić na serwerze
Własny modpack to instancja w launcherze: jedna wersja Minecrafta, jeden loader i mody dobrane pod nie. Pokazuję, jak ją złożyć w Prism Launcher, sprawdzić u siebie, zapisać w jednym pliku, odsiać mody, które działają tylko u gracza, i postawić paczkę na serwerze, na który wejdą znajomi. Przykład przez cały tekst: paczka wokół Cobblemon na Fabric i Minecraft 1.21.1.
W skrócie: wersję gry i loader wybierasz pod najważniejszy mod, a resztę modów dobierasz do nich. Paczkę składasz w Prism Launcher, sprawdzasz w świecie jednoosobowym i eksportujesz do pliku .mrpack. Na serwer nie idą mody, które działają tylko u gracza, takie jak Sodium, Iris czy Mod Menu: resztę wgrywasz do folderu Mods, a konfigurację do Data. U nas mody działają od pakietu M, a znajomi wczytują plik .mrpack w swoim launcherze.
Najpierw wersja gry i loader
Paczkę zaczynasz od moda, dla którego ją robisz. Na jego stronie na Modrinth albo CurseForge sprawdź, na jakie wersje Minecrafta i na jaki loader wychodzi, bo to ustala całą resztę. Cobblemon 1.8.4 z 27 października 2026 działa na Minecraft 1.21.1 z Fabric, a twórcy wydają go też na NeoForge. Każdy następny mod w paczce musi mieć wersję na ten sam loader i tę samą wersję gry, bo mody Forge, NeoForge i Fabric nie są ze sobą zgodne. Czym się różnią, piszę w porównaniu Forge, Fabric czy NeoForge.
Wersja gry wyznacza też Javę: 1.21.1 potrzebuje Javy 21, a linia 26.x Javy 25. Pełną tabelę znajdziesz w tekście jaka Java do serwera Minecraft.
Krok 1: złóż paczkę w Prism Launcher
Prism Launcher jest darmowy i otwartoźródłowy, a mody pobiera prosto z Modrinth i CurseForge. Wymaga kupionego konta Minecraft; więcej o nim w opisie Prism Launchera.
- Kliknij Add Instance, w zakładce Custom zaznacz wersję 1.21.1, a niżej loader Fabric w najnowszym buildzie. Nazwij instancję tak jak paczkę.
- Zaznacz instancję, kliknij Edit, otwórz Mods i kliknij Download Mods.
- W zakładce Modrinth wyszukaj Cobblemon, zaznacz go, dobierz kolejne mody i kliknij Review and confirm. Prism sprawdzi zależności i sam dociągnie to, czego mody wymagają, na przykład Fabric API.
- Dokładaj mody partiami po kilka i po każdej partii uruchom grę. Gdy coś się wysypie, od razu wiesz, w której partii szukać.
Mody pobieraj przez to okno, a nie wrzucając pliki .jar do folderu. Prism zapamiętuje wtedy, skąd pochodzi każdy mod i czy działa tylko u gracza: później sprawdzi aktualizacje, a przy eksporcie do formatu Modrinth oznaczy mody, których serwer nie potrzebuje. Mody wrzucone ręcznie tego nie dostaną.
Modrinth App i aplikacja CurseForge
W Modrinth App też tworzysz instancję z wybranym loaderem i wersją gry, a mody dodajesz z wbudowanej przeglądarki. Gotową paczkę zapisujesz do pliku .mrpack opcją eksportu w zakładce Mods instancji. Aplikacja CurseForge składa paczkę jako własny profil i eksportuje go do pliku .zip w formacie CurseForge. Na nasz serwer każda z tych paczek trafia tą samą ręczną drogą z kroku 5.
Krok 2: sprawdź paczkę u siebie
Uruchom instancję i załóż nowy świat jednoosobowy. Sprawdź, czy gra startuje, czy wszystkie mody są na liście (na Fabric pokaże ją Mod Menu) i czy działa to, po co robisz paczkę: w paczce z Cobblemon złap pierwszego Pokémona i postaw kilka bloków z modów. Jeśli gra się wysypie, raport znajdziesz w folderze crash-reports instancji, a pełny log w logs/latest.log. Jak je czytać, pokazuję w poradniku jak naprawić crashujący modpack.
Krok 3: wyeksportuj paczkę do pliku
- Kliknij instancję prawym przyciskiem, wybierz Export..., a potem Modrinth (mrpack).
- Wpisz nazwę i wersję paczki, na przykład 1.0.0. Przy każdej zmianie podbijaj numer, wtedy od razu widać, czy znajomi mają tę samą paczkę co serwer.
- W drzewie plików zostaw zaznaczone
modsiconfig, a odznacz zapisy światów (saves), zrzuty ekranu i logi.
Plik .mrpack jest mały, bo mody, które zna Modrinth, trafiają do niego jako lista adresów do pobrania, a nie jako pliki. W środku zostają twoje pliki konfiguracyjne i mody spoza Modrinth, które Prism dokłada w całości. Ten plik wyślesz znajomym w kroku 6, a na serwer paczka trafi ręcznie, w kroku 5.
Krok 4: odsiej mody tylko dla gracza
Serwer potrzebuje modów, które zmieniają świat i rozgrywkę, ich bibliotek i konfiguracji. Mody, które zmieniają tylko to, co widzi gracz i jak obsługuje grę, zostają w kliencie. Na Modrinth każdy mod ma zapisane, czy działa po stronie gracza, serwera, czy obu. Przykłady z paczki z Cobblemon:
| Mod | Do czego | Na serwer? |
|---|---|---|
| Cobblemon | Pokémony w świecie | tak |
| Fabric API | biblioteka, której wymaga Cobblemon | tak |
| Sodium | wydajność grafiki | nie |
| Iris | shadery | nie |
| Mod Menu | lista modów w menu gry | nie |
| Xaero's Minimap | minimapa | niekonieczny, ale nie szkodzi |
| EMI | podgląd przepisów | niekonieczny, ale nie szkodzi |
Na Fabric serwer sam pomija mod, który w pliku fabric.mod.json ma zapisane, że działa tylko u gracza. Na Forge i NeoForge taki mod potrafi wywrócić serwer już przy starcie, a w logu pojawia się wtedy nazwa klasy zaczynająca się od net/minecraft/client, której serwer nie ma. Paczka z Prism Launchera ma mody tylko dla gracza oznaczone, jeśli pobrałeś je przez okno Download Mods. Instalator paczek w naszym panelu czyta takie oznaczenia, ale bierze tylko paczki wystawione na Modrinth. Modów wgrywanych ręcznie nikt nie sprawdza, więc mody tylko dla gracza usuń sam, zanim wgrasz folder na serwer.
Krok 5: postaw paczkę na serwerze
Mody działają u nas od pakietu M: 24,99 zł brutto miesięcznie za 6 GB RAM i do 10 graczy. Pakiet L za 34,99 zł ma 8 GB RAM i do 30 graczy, na dużą paczkę albo większą ekipę. Ile pamięci zje twoja paczka, policzysz w kalkulatorze RAM.
Pliku .mrpack panel nie przyjmuje: instalator paczek bierze tylko link do paczki wystawionej na Modrinth. Prywatną paczkę stawiasz więc ręcznie:
- Zamów pakiet M, a gdy paczka ma ponad 250 modów serwerowych, pakiet L. Od tej liczby instalator paczek w naszym panelu ostrzega, że pakiet M ma za mało pamięci.
- W panelu otwórz zakładkę Instaluj i sekcję Zmień wersję. W polu Loader / gałąź wybierz Fabric, w polu Wersja Minecrafta 1.21.1, zaznacz potwierdzenie kopii zapasowej i kliknij Zainstaluj ponownie tę wersję. Javę panel dobierze sam: domyślne ustawienie Automatic w zakładce Konfig idzie za wersją gry i za tym, czego chcą mody.
- W Prism Launcher wejdź w Mods instancji i kliknij View Folder. Skopiuj z niego mody bez tych tylko dla gracza z kroku 4 i wgraj je do folderu Mods na serwerze. Folder, który otwiera View Configs, wgraj jako
configdo folderu Data. - Uruchom serwer i przejrzyj konsolę. Jeśli coś się wysypie, pełny log jest w folderze Logs.
Wiele plików naraz najwygodniej wgrać przez FTP: host, port, użytkownika i hasło pokazuje zakładka Instaluj w sekcji Dostęp FTP. Bez programu do FTP spakuj same pliki modów do jednego pliku .zip, w zakładce Pliki wejdź do folderu Mods, wgraj go przyciskiem Wgraj i rozpakuj opcją Rozpakuj z menu Narzędzia plików. Z folderem config zrób tak samo w folderze Data. Pojedynczy mod wgrasz też jako Wgraj mod, a panel sam włoży go do folderu mods.
Jeśli wystawisz paczkę na Modrinth (nowy projekt przechodzi tam przegląd moderatorów), wkleisz jej adres w zakładce Instaluj, w sekcji Install a modpack. Panel ustawi wtedy loader i wersję gry z paczki, pobierze mody, pominie te tylko dla gracza, wgra twoją konfigurację i dociągnie brakujące zależności.
Krok 6: znajomi wchodzą z tą samą paczką
- Wyślij znajomym plik .mrpack z kroku 3.
- W Prism Launcher klikają Add Instance, wybierają Import i wskazują plik. Modrinth App też wczytuje pliki .mrpack.
- Uruchamiają instancję, wchodzą w Grę wieloosobową i dodają serwer z adresem, który skopiujesz w panelu z zakładki Sterowanie (linia Address, razem z portem po dwukropku).
Mody wspólne muszą mieć u wszystkich te same wersje co na serwerze. Różnica choćby w jednym potrafi zablokować wejście albo wyrzucić gracza po chwili. Po każdej zmianie paczki podbij jej numer, podmień mody na serwerze i roześlij znajomym nowy plik. Paczki przyjmuj tylko od ludzi, których znasz, a mody pobieraj z Modrinth i CurseForge; dlaczego, piszę w tekście o złośliwych modpackach.
Czy zadziała u Ciebie? Zaznacz w narzędziu Czy zadziała?, kto gra, typ serwera, wersję i mody. Odpowiedź z danych naszego panelu mówi, czy to działa, co musisz zrobić sam i jaki pakiet pasuje.
Najczęstsze pytania
Jak zrobić własny modpack Minecraft?
Wybierz wersję gry i loader pod najważniejszy mod, załóż w Prism Launcher instancję z tym loaderem, dodaj mody przez okno Download Mods, sprawdź paczkę w świecie jednoosobowym i wyeksportuj ją do pliku .mrpack.
Które mody nie idą na serwer?
Te, które działają tylko u gracza: wydajność grafiki (Sodium), shadery (Iris), menu i interfejs (Mod Menu). Na Forge i NeoForge taki mod potrafi wywrócić serwer przy starcie.
Jak wgrać własny modpack na serwer?
Ręcznie: w zakładce Instaluj, w sekcji Zmień wersję, wybierz loader i wersję gry paczki, a potem wgraj mody serwerowe do folderu Mods i konfigurację do Data, przez FTP albo w zakładce Pliki. Pliku .mrpack panel nie przyjmuje; z linku instaluje tylko paczki wystawione na Modrinth.
Czy wgram paczkę z aplikacji CurseForge?
Tak, ręcznie. Panel nie czyta formatu CurseForge, więc wybierasz loader i wersję gry w sekcji Zmień wersję i wgrywasz mody serwerowe oraz config tak samo jak z Prism Launchera.
Czy znajomi muszą mieć ten sam modpack?
Tak. Każdy gracz potrzebuje tej samej wersji gry, tego samego loadera i tych samych wersji modów wspólnych co serwer. Najprościej wysłać im plik .mrpack wyeksportowany z twojej instancji.
Jaki pakiet wybrać pod własny modpack?
Pakiet M (6 GB RAM, do 10 graczy) za 24,99 zł miesięcznie na paczkę do 250 modów serwerowych, pakiet L (8 GB RAM, do 30 graczy) za 34,99 zł na większą paczkę albo większą ekipę. Pakiet S jest bez modów.