Notatki operatora
txAdmin: panel administracyjny serwera FiveM
Praktyczny przewodnik po txAdmin: panelu webowym, który dostajesz w komplecie z FXServer. Od pierwszego uruchomienia, przez setup wizard, port 40120 i konto administratora, po instalację gotowej bazy ESX albo QBCore przez recipe, zaplanowane restarty, bany i bota Discord. Plus to, czego nigdy nie rób, czyli wystawianie panelu na świat bez ochrony.
W skrócie: txAdmin nie jest osobnym programem, tylko panelem webowym wbudowanym w artifacts FXServer (paczkę serwera FiveM). Uruchamiasz FXServer, wchodzisz na localhost:40120, przepisujesz jednorazowy PIN z konsoli, zakładasz konto administratora i przechodzisz setup wizard. Stamtąd zarządzasz wszystkim: startem i restartem, zaplanowanymi restartami, konsolą na żywo, graczami, banami i whitelistą oraz integracją z Discordem. Gotową bazę RP (ESX, QBCore) postawisz w kilka minut przez recipe w deployerze. Portu 40120 nie wystawiaj publicznie bez firewalla, reverse proxy albo VPN.
Czym jest txAdmin
txAdmin to panel administracyjny do serwerów FiveM i RedM, który steruje procesem FXServer i daje Ci interfejs w przeglądarce zamiast surowej konsoli. Najważniejsza rzecz na starcie: nie pobierasz go osobno. txAdmin jest dołączony do artifacts FXServer, czyli do tej samej paczki, którą i tak ściągasz, żeby postawić serwer. Kiedy słyszysz „zainstaluj txAdmin”, w praktyce chodzi o uruchomienie FXServer i przejście kreatora, a nie o dogranie kolejnego pluginu.
Z poziomu panelu robisz wszystko, co normalnie wymagałoby grzebania w konfiguracji albo wpisywania komend w konsoli serwera:
- Start, stop i restart serwera bez dotykania linii poleceń, plus restarty zaplanowane o stałych godzinach.
- Deployer i recipe, czyli instalacja gotowej bazy serwera RP (na przykład ESX albo QBCore) krok po kroku.
- Konsola na żywo z podglądem logów i możliwością wpisywania komend serwera bez wychodzenia z przeglądarki.
- Zarządzanie graczami, czyli podgląd online, kick, ban, whitelista oraz historia banów.
- Logi i diagnostyka, w tym monitor wydajności, wykrywanie zawieszek (hang) i automatyczny restart przy problemach.
Jeśli dopiero zaczynasz i chcesz najpierw ogarnąć, jak w ogóle postawić serwer FiveM od zera (artifacts, server.cfg, klucz licencyjny, otwarcie portów), zacznij od naszego osobnego, kompletnego przewodnika po stawianiu serwera FiveM. Ten artykuł zakłada, że paczkę FXServer masz już rozpakowaną i skupia się wyłącznie na txAdmin.
Uruchomienie i setup wizard
txAdmin startuje wtedy, gdy uruchomisz FXServer bez wskazywania mu konkretnego pliku server.cfg. W takim trybie zamiast od razu odpalać świat gry, FXServer podnosi panel webowy i czeka, aż skonfigurujesz serwer przez przeglądarkę. Domyślnie panel nasłuchuje na porcie 40120.
Przebieg pierwszego uruchomienia wygląda tak:
- Uruchamiasz FXServer (na Windowsie
FXServer.exe, na Linuksie skryptrun.sh). W konsoli pojawia się komunikat z adresem panelu i jednorazowym PIN-em. - Wchodzisz w przeglądarce na
http://localhost:40120(lokalnie) albo na adres IP maszyny z portem 40120 (zdalnie). - Przepisujesz PIN z konsoli. PIN służy wyłącznie do utworzenia pierwszego konta administratora i po wykorzystaniu traci ważność.
- Zakładasz konto administratora (login i hasło). Od tej pory logujesz się już tymi danymi, nie PIN-em.
- Setup wizard pyta o sposób uruchomienia serwera: możesz wskazać istniejącą konfigurację (gdy masz już własny
server.cfgi zasoby) albo skorzystać z deployera i postawić bazę od zera przez recipe. - Podajesz klucz licencyjny FiveM (cfx.re) i ustawiasz podstawowe dane serwera. Po zapisaniu txAdmin sam tworzy konfigurację i może odpalić serwer.
Od tego momentu serwerem steruje już panel. Kolejny raz wystarczy uruchomić FXServer, a txAdmin pamięta konto administratora i ustawienia, więc od razu trafiasz na ekran logowania.
Z doświadczenia: jeśli stawiasz serwer na maszynie zdalnej (VPS, dedyk), PIN z konsoli zobaczysz tylko w logach procesu, a nie na ekranie. Zajrzyj do konsoli FXServer albo do pliku logu, znajdź linię z portem 40120 i kodem, i miej go pod ręką, zanim otworzysz panel. PIN bywa ważny ograniczony czas, więc lepiej nie zostawiać kreatora na później.
Deployer i recipe: gotowa baza ESX lub QBCore
Najmocniejsza funkcja przy starcie nowego serwera RP to deployer. Zamiast ręcznie pobierać frameworka, zasoby i schematy bazy danych, wybierasz w kreatorze gotowy recipe, czyli przepis instalacyjny. txAdmin wykonuje go krok po kroku: ściąga potrzebne pliki, rozpakowuje zasoby, dopisuje wpisy do server.cfg i na końcu prosi Cię o dane połączenia do MySQL, żeby zaimportować strukturę bazy.
Dwa najpopularniejsze frameworki RP, które instaluje się tą drogą, to ESX i QBCore. Różnią się filozofią i ekosystemem, nie sposobem instalacji przez txAdmin:
| Cecha | ESX | QBCore |
|---|---|---|
| Charakter | Starszy, dojrzały, bardzo dużo gotowych skryptów | Nowszy, modułowy, aktywnie rozwijany ekosystem |
| Struktura zasobów | Pojedyncze zasoby es_extended plus dodatki | Spójny zestaw qb-core i powiązane qb-* zasoby |
| Baza danych | MySQL (oxmysql / mysql-async) | MySQL (oxmysql) |
| Dostępność skryptów | Ogromna baza skryptów ESX, łatwo o gotowce | Rosnąca baza, dużo nowych skryptów pisanych pod QBCore |
| Dla kogo | Klasyczne serwery RP, gdy zależy na gotowych dodatkach | Nowe projekty, gdy chcesz spójny i nowocześniejszy szkielet |
Niezależnie od wyboru zasada jest ta sama: postaw najpierw bazę MySQL, miej pod ręką nazwę bazy, użytkownika i hasło, a potem przepuść recipe. Jeśli deployer zatrzyma się na imporcie bazy, prawie zawsze chodzi o błędne dane połączenia albo o to, że baza nie istnieje. Framework wybierasz raz, na początku projektu, bo migracja między ESX a QBCore na działającym serwerze to praktycznie postawienie wszystkiego od nowa.
Codzienne zarządzanie serwerem
Po przejściu kreatora panel txAdmin staje się Twoim głównym narzędziem. Najważniejsze obszary, w których spędzasz czas:
Konsola na żywo
Zakładka konsoli pokazuje logi serwera w czasie rzeczywistym i pozwala wpisywać komendy FXServer prosto z przeglądarki, tak jakbyś siedział przy konsoli maszyny. To pierwsze miejsce, do którego zaglądasz, gdy coś się sypie: tu zobaczysz błędy ładowania zasobów, ostrzeżenia skryptów i komunikaty o połączeniach graczy.
Zaplanowane restarty (scheduled restarts)
Serwery RP z dużą liczbą skryptów lubią z czasem zwalniać przez wycieki pamięci i narastające logi. txAdmin pozwala ustawić restarty o stałych godzinach, z automatycznym ostrzeżeniem dla graczy przed wyłączeniem. Klasyk to restart w nocy, gdy ruch jest najmniejszy. Panel sam zatrzyma i ponownie podniesie serwer, a Ty nie musisz tego pilnować ręcznie.
Zarządzanie graczami, bany i whitelista
W panelu graczy widzisz, kto jest online, i możesz go wyrzucić (kick) albo zbanować, podając powód i czas trwania. Bany trafiają do wspólnej historii, więc widać, kto, kogo i za co banował. txAdmin obsługuje też whitelistę, czyli tryb, w którym na serwer wchodzą tylko zatwierdzeni gracze. To wygodne przy serwerach RP z rekrutacją, gdzie dostęp dajesz po weryfikacji.
Integracja z Discordem
txAdmin spina się z Discordem na dwa sposoby. Po pierwsze, może wysyłać powiadomienia na wskazany kanał: o starcie i restarcie serwera, o banach, o wykrytych problemach. Po drugie, może działać jako bot, który pozwala częściowo zarządzać serwerem i powiązać uprawnienia adminów z rolami na Discordzie. Dzięki temu nadanie komuś roli moderatora na serwerze Discord może od razu dać mu odpowiedni dostęp w txAdmin. Konfigurujesz to w ustawieniach panelu, podając token bota i ID serwera oraz kanału.
Wersje artifacts i bezpieczeństwo
txAdmin jest wbudowany w artifacts FXServer, więc jego wersja idzie w parze z wersją serwera. Cfx.re publikuje dwa kanały:
- recommended to wersja zalecana, przetestowana i stabilna. To domyślny wybór na serwer produkcyjny, na którym grają ludzie.
- latest to najnowszy build, z najświeższymi zmianami, ale potencjalnie mniej ograny. Bierz go tylko, gdy potrzebujesz konkretnej nowej funkcji albo poprawki i wiesz, że możesz coś zepsuć.
W praktyce trzymaj się recommended na żywym serwerze, a latest testuj najpierw na osobnej instancji. Aktualizacja sprowadza się do podmiany artifacts na nowszą paczkę; txAdmin zachowuje konfigurację i konta administratorów, bo te leżą w osobnym katalogu danych, nie w samej paczce serwera.
Najważniejsza zasada bezpieczeństwa: nie wystawiaj portu 40120 publicznie bez ochrony. Panel daje pełną władzę nad serwerem, więc traktuj go jak panel administracyjny, a nie jak stronę dla graczy. Minimalne zabezpieczenia:
| Port / element | Do czego służy | Co z nim zrobić |
|---|---|---|
| 40120 (TCP) | Panel webowy txAdmin | Ogranicz firewallem do swojego IP albo schowaj za VPN / reverse proxy z HTTPS |
| 30120 (TCP/UDP) | Port gry FiveM, przez niego łączą się gracze | Otwarty publicznie, to normalne, bo tu wchodzą gracze |
| Konto administratora | Logowanie do panelu | Mocne, unikatowe hasło; nie współdziel jednego konta z całą ekipą |
| Klucz licencyjny cfx.re | Uwierzytelnia serwer w sieci FiveM | Trzymaj w sekrecie, nie wrzucaj do publicznego repozytorium |
Jeśli koniecznie potrzebujesz dostępu zdalnego do panelu, najbezpieczniej jest postawić go za reverse proxy (na przykład z osobnym uwierzytelnianiem i certyfikatem HTTPS) albo wchodzić przez tunel SSH czy VPN. Wystawienie surowego portu 40120 na cały internet to proszenie się o przejęcie serwera.
Typowe problemy
- Nie wchodzi na localhost:40120. Sprawdź najpierw, czy proces FXServer w ogóle wstał i nie zatrzymał się na błędzie w konsoli. Na maszynie zdalnej nie używaj localhost, tylko adresu IP serwera, i upewnij się, że port 40120 jest przepuszczony przez firewall. Na hostingu z panelem adres do txAdmin zwykle podaje sam panel, bo port bywa mapowany.
- Błąd PIN-u albo brak PIN-u. PIN jest jednorazowy i widoczny w konsoli przy starcie, nie na ekranie panelu. Jeśli go przegapiłeś albo wygasł, zrestartuj FXServer i odczytaj świeży kod z logów. PIN tworzy tylko pierwsze konto administratora; potem logujesz się loginem i hasłem.
- Recipe się wywala w połowie. Najczęstsza przyczyna to błędne dane do MySQL albo brak utworzonej bazy. Sprawdź nazwę bazy, użytkownika, hasło i to, czy baza w ogóle istnieje, a potem powtórz deployer. Czasem winny jest też brak miejsca na dysku albo zerwane pobieranie dużych zasobów; w takim wypadku zacznij recipe od nowa na czystym katalogu.
- Port zajęty (address already in use). Oznacza, że inny proces, zwykle druga, niedomknięta instancja txAdmin albo FXServer, trzyma port 40120 lub 30120. Zamknij stary proces albo zmień port w konfiguracji txAdmin. Po twardym zamknięciu serwera port potrafi zostać zajęty jeszcze chwilę, więc odczekaj kilkadziesiąt sekund.
- Serwer startuje, ale nikt nie widzi go na liście. To zwykle nie txAdmin, tylko brak ważnego klucza licencyjnego cfx.re albo zamknięty publiczny port 30120. Sprawdź konsolę pod kątem komunikatu o kluczu i upewnij się, że port gry jest otwarty na świat.
Jeśli wolisz nie pilnować samodzielnie artifacts, portów, firewalla i bazy danych, gotowy zarządzany hosting serwerów gier uruchamia FXServer wraz z txAdmin za Ciebie, z panelem dostępnym bez ręcznego otwierania portu 40120 na całym internecie.
Najczęstsze pytania
Czy txAdmin trzeba osobno instalować?
Nie. txAdmin jest wbudowany w artifacts FXServer, więc nie ma osobnego instalatora. Uruchamiasz FXServer bez wskazywania konfiguracji, a panel podnosi się na porcie 40120 i prowadzi przez setup wizard oraz utworzenie konta administratora.
Nie mogę wejść na localhost:40120, co sprawdzić?
Sprawdź, czy proces FXServer wstał i czy port 40120 nie jest zajęty. Na maszynie zdalnej używaj adresu IP, nie localhost, i przepuść port przez firewall. Na hostingu z panelem adres do txAdmin podaje sam panel.
Czym różni się recipe ESX od QBCore?
Recipe to przepis instalacyjny wykonywany przez deployer. ESX i QBCore to dwa różne frameworki RP o odmiennej strukturze i ekosystemie skryptów. Z poziomu txAdmin oba instaluje się tak samo, przez wybór recipe; różnica leży w samym frameworku.
Jak resetować hasło lub PIN administratora?
PIN jest jednorazowy i tworzy tylko pierwsze konto. Hasło administratora resetujesz, uruchamiając FXServer z odpowiednim parametrem txAdmin w trybie konsolowym, albo przez opcję w panelu hostingu. W ostateczności usuwasz dane adminów z katalogu konfiguracji i przechodzisz kreator od nowa.
Czy port 40120 można wystawić publicznie?
Lepiej nie. To panel z pełną władzą nad serwerem. Jeśli potrzebujesz dostępu zdalnego, ogranicz port firewallem do swojego IP, postaw reverse proxy z HTTPS albo wchodź przez VPN lub tunel SSH.